Boeken over suicide

Suicide Vakgroep Ervaringsdeskundigen van IrisZorg en suïcide

Programma van de dag

Programma van de dag

Vandaag was het weer zover. De vakgroep Ervaringsdeskundigen IrisZorg en suïcide. Het onderwerp dat we hebben vandaag als groep in Beekbergen. Normaal krijg ik het programma per mail, maar dit keer was het programma per vergissing niet bij alle betrokkenen terecht gekomen. Voor mij houd dat in dat ik me niet hoef in te lezen of huiswerk moet doen. Met programma van te voren is het ook een verassing, maar vandaag helemaal. Want dit onderwerp, is iets wat veel reacties oproept.

Mooi onderwerp

Dus een mooi onderwerp, suïcide. Toen ik het hoorde wist ik dat het een spannende dag zou worden. Wellicht met als resultaat wat meer begrip voor ieders standpunt. Iedereen wilt wat anders nog geen vijftig jaar geleden had je een psychiatrische stoornis als je seksuele behoeft had met iemand van het zelfde geslacht. Nu is het hebben van een doodswens, iets abnormaals. Daarmee iets voor in je dossier, Ik begin er zelf meestal niet over, maar als iemand er over begint vind ik het wel een normaal onderwerp van gesprek. Toch merk ik dat de meningen hierover sterk verschillen en de reacties net zo goed.

Waarom dit onderwerp boeiend?

Voor mij is boeiend om te zien wat de vakgroep Ervaringsdeskundigen van IrisZorg en suïcide als onderwerp gaat opleveren. En geheel volgens verwachting én nog mooier wat het een leerzame, intensieve dag. Een dag waarin cijfers, meningen, leed, en acceptatie werd gedeeld.

Mijn beleving

In mijn beleving is het delen van suïcidale gedachten “not done”. in de maatschappij. In de hulpverlening wilt men de vraag gelijk bij de intake gaan stellen. Geen verkeerde zaak, maar of het een goede zaak weet ik ook niet. Je hoeft maar één de gedachte hebben te gehad. Dat is genoeg om te spreken van suïcidaal gedrag.. Mits je het bij de hulpverlening meldt. Al is het bij de ene als een soort virus, dat wilt zeggen het komt en gaat. Bij de andere niet.

Vandaag kon ik mijn vraag aan “deskundigen” stellen. Hoe vaak en in welk tijdsbestek moet iemand aan suïcide denken? Of moet je één of meerdere pogingen hebben ondernomen? Vandaag duidelijk antwoord. Éen keer er aan denken om jezelf van het leven te beroven maakt dat er sprake is van suïcidaal gedraag.. Mits geregistreerd in de dossiers van de GGZ. Dat maakt het een goede business voor wetenschappers, uitgeverijen, en nog veel meer. Mensen die nooit iets hebben gezegd of laten blijken, en nu helaas zijn overleden hebben de diagnose niet. Althans niet tijdens leven, achteraf zoeken mensen vaak naar reden, de reden waar zij vrede mee hebben. Sommige doet het verlies van een dierbare veel pijn en verdriet, materieel en geestelijk. Dan is zo’n typering misschien wel handig.

Het is abnormaal gedrag. Hetgeen een reden kan zijn om sowieso de gedachten niet kenbaar te maken. Tenzij je al niet als normaal gezien wordt.. Aangezien er niet zomaar hulp wordt verleend bij een zelfdoding, snap ik dat iemand met deze wens, een eenzaam gevecht aangaat.

Suïcide is meestal niet een normale reactie op abnormale omstandigheden, maar een abnormale reactie op vervelende omstandigheden die het leven nu eenmaal met zich mee kan brengen’.

( C.van Handboek suicidaal gedrag)

Gepubliceerd op 05-05-2008.

Homofilie een stoornis?

Jawel homofilie was tot 1973 een stoornis in Statistical Manual of Mental Disorders (DSM). Een soort handleiding om mensen te diagnosticeren. Mij heeft andermans seksuele voorkeuren nooit gestoord. Het is alleen dat ik andere voorkeuren heb. Zo kan ik me ook voorstellen dat mensen anders tegen dood en/of leven aankijken. Nooit gedacht dat het abnormaal is om een keer te wensen dat het leven ophoudt. Ik ben blij dat ik op dit moment wil leven. Maar weet nu dat ik volgens de deskundigen “suicidaal gedrag” heb.

Hersenen van iemand met suïcidaal gedrag

Suïcide preventie

Er zijn trainingen en cursussen die ze noemen Suïcide Preventie. Ik heb er een paar gedaan en het maakt me boos en verdrietig als ik mensen verlies door suïcide en ik denk aan de richtlijnen en trainingen. De cursussen noemen ze evidence based. Maar ik denk dat er meer nodig is dan het handelen volgens het boekje om iemand te weerhouden, daarnaast weet ik niet hoe ze de mensen hebben ondervraagd bij wie de suïcide wel is gelukt.

Sprekers over het onderwerp van de dag

Karin Daamen opende dag. Daarna drie sprekers. Twee sprekers hieronder op de foto heb ik nog net de foto kunnen zetten. Want het was een boeiende presentatie van beide Barbara uit Beekbergen, zelf ooit coördinator geweest van de zelfmoord preventie lijn 113. Nu een eigen praktijk in Beekbergen. Zij zal niet helpen bij zelfdoding, maar is meer voor mensen die het leven niet zien zitten. Leon de man met cijfers en uitleg. Leon werkt in de GGZ en heeftover cijfers en statistieken uitleg gegeven op een manier die begrijpelijk is voor iedereen.