Marjet en Frank ondertekenen

Marjet Zeegers trouwt na vierendertig jaar

Na vierendertig jaar is het eindelijk zover. Marjet, coördinator van Vitale Verbindingen, trouwt met Frank, al vierendertig jaar lang haar soulmate. Voor velen een verrassing, maar niet minder feestelijk. Zij heeft het niet vaak over Frank, maar wanneer dat wel zo is, word ik nieuwsgierig. Het is tegenwoordig een hele prestatie; vierendertig jaar een setje.

Het begin tussen Frank en Marjet

Ik hou van verhalen, dus heb ik Marjet wat vragen gesteld… Zij leerden elkaar kennen in 1986. Marjet woonde in een woongroep. Het plan was om samen te gaan langlaufen. Een van de huisgenoten was een vriend van Frank. Hij wilde Frank graag meenemen, want die zat met liefdesverdriet. Er was geen bezwaar. Nog steeds typisch voor Marjet. Het leuke is dat Frank juist Marjet heeft geholpen. Marjet bakte niet veel van het langlaufen en Frank was de handige man.

Marjet en Frank vroeger

Student in Nijmegen

Marjet werkte in Yoki, een kinderdagverblijf. Maar was vooral student. Pedagogische en Andragogische Wetenschappen studeerde ze. Een fanatieke laatbloeier.

Aantrekkingskracht van Frank

Frank was vriendelijk en had humor. Hij had een studie Milieuhygiëne achter de rug maar maakte een ongebruikelijke keuze en werd fietsenmaker en werkte bij Recycle (eigenaar VOF). Destijds woonde hij in Wageningen. Dus andere richtingen en allebei eigenwijs. Ze vertelt dat ze het gezellig hadden en hebben . Over Frank vertelt ze: ” De love of my life. We zijn heel verschillend, hebben een totaal ander millieu van herkomst, andere carrière. Nuchtere Frank tegenover emotionele Marjet. Yin en Yang zou Kuba zeggen. Met muziek smaak hebben we wel overlap. o.a. Pink Floyd, The Doors, David Bowie vinden we allebei goede muziek.” Ze lacht er bij en zegt: “ha ha, we zijn oude mensen”.

Frank is “The love of my life”

Marjet

Waarom Marjet in Arnhem blijft hangen

In 1986 solliciteerde Marjet als coördinator overlastbeleid bij wat toen heette; Gelders Centrum voor Verslavingszorg (nu: IrisZorg). De organisatie faciliteerde dat voor Arnhem en Nijmegen. Het ging om het creëren van samenwerking tussen veel verschillende partijen: Politie, gemeente, OM, verslavingszorg, reclassering en andere hulpverlening. Daarvoor werkte zij in Utrecht in de verslavingszorg.

Hoe was de reactie van de ouders van Frank en Marjet op hun relatie

Marjets vader leefde al niet meer (hij overleed toen zij 17 was). Haar moeder mocht Frank graag, maar hij was wel een “Hollander”. Frank leerde snel het limburgse te verstaan. Op de vraag wat Frank z’n ouders er van vonden, antwoordt Marjet dat ze denkt dat die haar wel gezellig vonden.

De kinderen van Marjet en Frank zijn de getuigen bij het huwelijk

De kinderen

Allebei hebben ze bewust gekozen om geen kinderen te nemen. Ze hebben wel meegeleefd met ouderschap van vrienden en familieleden. Pleegkinderen waren voor Marjet een lang gekoesterde wens . Frank was er aan toe toen zij beiden ongeveer 45 jaar waren. Het moesten wel kinderen van 10 jaar of ouder zijn. Rond 2004 begonnen zij aan de gezinsuitbreiding.

Hebben jullie kleinkinderen?

“Nee, wie weet, komt dat nog, dat zou mooi zijn. Maar dat is aan de pleegkinderen en hun partners.”

Wat zijn jullie hobby’s?

“Frank is een goede kok en zorgt dat ik elke dag goed eet. Hij is echt een heel goede kok! Ook houdt hij van huizen opknappen en daarnaast is hij een fanatiek bridger. We zitten allebei niet stil.”

Nog iets over het begin van Vitale Verbindingen

Marjet begon samen met Marcel van Nattem Vitale Verbindingen als project van Zorgbelang in 2013. In December 2017 is dat als stichting verder gegaan. Op dit moment is Marjet nog coördinator. Dit doet zij met plezier, al kijkt ze ook naar andere of nieuwe dingen in haar/hun toekomst.

Ik wens Marjet en Frank veel geluk!

2 comments

  • Marjet

    Wat een leuk interview was dit! En helemaal goed getroffen door Monique! Maar een kleine correctie is op zijn plaats: Wij zijn niet getrouwd! Dat zou niet bij ons passen. Wij zij nu geregistreerde partners: man en vrouw. Voelt goed, maar niet heel erg anders. Ik zie het als een bekrachtiging van wat we hebben opgebouwd, ook met ‘onze’ kids.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.